ANTİK ZAMANDAN GÜNÜMÜZE: ÇOCUK BÜYÜTMENİN GEÇİRDİĞİ EVRİM

Utah Üniversitesi antropologları tarafından yapılan yeni bir araştırma antik dönemde annelerin çocuk yetiştirme konusunda nasıl ve neden işbirlikçi bir yapı kurduklarını araştırıyor. Çalışma “bir çocuğu yetiştirmek için koca bir köyün yardımı gerekir” sözünün yüzyıllar doğru olduğunu gösteriyor.

Utah Üniversitesi antropologları tarafından yapılan yeni bir araştırma antik dönemde annelerin çocuk yetiştirme konusunda nasıl ve neden işbirlikçi bir yapı kurduklarını araştırıyor. Çalışma “bir çocuğu yetiştirmek için koca bir köyün yardımı gerekir” sözünün yüzyıllar doğru olduğunu gösteriyor.

Antropoloji profesörü Karen Kramer bu konu üzerinde detaylı çalışmalar yapan bir araştırmacı. Araştırmalarında annelerin tek bir çocuktan sorumlu olup bir önceki çocuğu sütten kestiği ve diğer insanlardan da yardım almadığı antik dönemlerden daha çok çocuk sahibi olup, yeni bebeklerini yetiştirmek için diğer insanlardan yardım aldığı modern zamanlara geçiş süreci üzerine odaklanan Kramer insan evriminin bir parçası olarak ortaya çıkan ekonomik bir problemin simülasyonunu yaparak annelerin çok çocuk sahibi olmayı başardığı noktalarda bakabileceklerinden daha çok canlının kendilerine bağımlı hale geldiğini anladıklarını söylüyor.

Bu tarz bir geçişin ilk zamanlarında annelerin küçük çocuklarını yetiştirmelerine yardımcı olan kişilerin daha büyük olan çocuklar olduğunu ve ancak daha modern zamanlarda kadınların diğer yetişkinlerden yardım almaya başladıklarını anladıklarını belirten Kramer bu durumun daha erken dönemdeki ailelerin anne ve çocuk gruplarından oluştuğunu gösterdiğini söylüyor.

Daha önce yapılan antropolojik çalışmalarda eski dönemde annelerin diğer yetişkinlerden daha çok yardım aldığı sonucu öne çıkarken Kramer’in çalışması eski dönemde annelerin en yakın ve sürekli yardımcılarının diğer çocukları olduğunu işaret ediyor.

“İnsan anneler oldukça ilginçler” diyen Kramer diğer türlerdeki annelerden farklı olduklarını, sütten kestikten sonra da çocuklarına bakmaya devam ettiklerini ve diğer annelerin bu çocukların yetişmesi için yardımda bulunduklarını belirtiyor. “Bir antropolog olarak bir çocuğun yetişmesinden neredeyse bütün bir köyün sorumlu olduğu geleneksel toplulukların arasında yaşayarak gözlemler yaptım” diyen Kramer çocukların bakımı konusunda sadece annelerin değil, yaşça daha büyük kardeşlerin, büyük annelerin, babaların ve hatta diğer akrabaların sorumluluk aldığını, ama bu durumun her zaman böyle olmadığını belirtiyor.

 Kramer “Çok çok eskiden anneler hiç bir yardım almıyordu, üreme oranı çok düşüktü ve birçok çocuk doğum sürecinde ölüyordu. Bu nedenle şimdi sorduğumuz soru neden diğer insanların annelere çocuk büyütmede yardımcı olmaya başladıkları. Genel olarak bakarsak insanlar başkalarına çocuklarını yetiştirmek için harcadıkları zamanda başka şeyler yapabilirlerdi” diye ekliyor.

Kramer’in araştırmasında kullandığı yöntem geçmişten günümüze ailelerin evrimindeki değişik değişkenleri simülasyon oluşturabilmek için bir araya koyan bir matematik formülünden oluşuyor. İnsanların neden yardımlaştıkları ve buna nasıl başladıkları konusunda çok daha fazla ve detaylı çalışmaya ihtiyaç olduğunu belirten Kramer insanların inanılmaz derecede yardımlaşmaya yatkın canlılar olduklarını, fakat birçok çalışmanın yetişkinlere odaklanması nedeniyle çocukların yetiştirilmesinde bu olayın nasıl gerçekleştiğinin yeteri kadar bilinmediğini belirterek çalışmanın önemini vurguluyor.

Son olarak eşitlik, empati, yiyeceğin paylaşılması  ve yardımlaşma gibi sahip olduğumuz psikolojik mekanizmaların hayatta kalmak için bu işbirliğinin ortaya çıkmasına neden olduğunu ve bunun büyük olasılıkla çok küçük yaşta ortaya çıktığını belirten Kramer toplumların ne derecede yardımlaştıklarının hala ekonomik açıdan önemli bir gösterge olarak kabul edildiğini söylüyor.

 

Kaynak: http://www.pasthorizonspr.com/index.php/archives/05/2015/ancient -to-modern-exploring-the-evolution-of-child-rearing