KANLITAŞ HÖYÜK

1990 yılında Turan Efe’nin gercekleştirdiği (1988-1992) geniş Eskişehir-Kütahya-Bilecik Yüzey Araştırmasında saptanarak Arkeoloji Literatürüne kaya üstünde bir hoyuk yerleşimi olarak gecen Kanlıtaş Hoyuk, Kalkolitik Donem Porsuk Kültürünün (Orman Fidanlığı, Asmainler, Keskaya gibi) en iyi korunmuş ve en büyük yerleşmesi olarak geçmiştir. İlk kez 2006 yılında ziyaret ettiğim yerleşmenin bilgilerini, yine bu araştırmada saptanan ve Turan Efe tarafından 1992-1995 yılları arasında kazılan Orman Fidanlığı yerleşmesinden bilmekteydim (Prof. Dr. Turan Efe ile Eskişehir Arkeoloji Müzesinin ortaklaşa yürüttüğü Eskişehir Orman Fidanlığı Hoyüğü kazıları ile bu bölgede Kalkolitik Döneme ait Porsuk Kültürü adında yeni kültürün varlığı ortaya konmuştur). Yerleşmeyi ve bölgesini daha iyi anlamak için 2008 yılında yüzey araştırmaları ile başlayan bilimsel çalışmaların amacı, bu dönemde Kuzeybatı Anadolu ve Orta Anadolu arasında kalan MÖ 6.-5. binyıllardaki bu geçiş bölgesinde sadece kurtarma kazısı Orman Fidanlığı’nın iyi belgelenmesi ve yayınlanması sonucunda çıkan ender ve Anadolu için sıra dışı bilgiler ortaya koyan verilerin üstüne çıkarak yeni tarihlendirmeler ve çevresel etkiler, beslenme gibi konularla bu kültürün daha da iyi anlaşılmasını sağlamaktı.

Kanlıtaş Höyük, Eskişehir il merkezinin batısında İnonu ilçesine bağlı Aşağı Kuzfındık koyunun 1 km doğusunda yer alır. Daralan Kuzfındık Vadi’sinin ortasında yükselen bağımsız bir kayalığa yaslanarak genişleyen ve eteklerindeki tarla arazileri üzerinde yaklaşık 150 metrenin üzerindeki çapı ile dikkat çeken bir yerleşmedir. Anadolu’da daha önce bilinmeyen bir çanak çömlek grubunun saptanması ile arkeoloji yazınına geçirilmiş ve daha sonra Eskişehir Orman Fidanlığı kazıları ile ortaya çıkan bulguların da eklemesi ile Anadolu-Balkanlar ilişkisi içinde önemli olduğu ortaya konmuştur.

 

Yazı: Ali Umut TÜRKCAN

Yazının tamamına Aktüel Arkeoloji Dergisi 60. sayısından ulaşabilir, okuyabilirsiniz.