NEANDERTHALLER ALET YAPARKEN ATEŞİ KULLANDI

Toskana’da bulunan ahşap aletler, Neanderthallerin onları şekillendirmek için ateşten faydalandığını gösteriyor.

İtalya’nın güneyinde ortaya çıkarılan yaklaşık 171.000 yıl önce Orta Paleosen dönemde yaşamış Neanderthallerin yaptığı ahşap aletler, ahşap aletlerin şekillendirilmesinde ateş kullanımı ile ilgili yeni kanıtlar sunuyor. Bu bulgu en erken ateş kullanımına ışık tuttuğu gibi Neanderthal teknolojisinin ne kadar gelişkin olduğunu da ortaya koyuyor.

 

Eğer bir avcı-toplayıcısıysanız yemek bulmak için kullanılan kazma çubuğu, İsviçre ordu çakısının o dönemki versiyonudur. Yaklaşık 1 metre uzunluğunda olan kazma çubuğunun bir ucu rahat tutulabilmesi için yuvarlatılmışken diğer ucu, uç kısma doğru daralarak sivriltilmiştir. Bu tip bir alet, bitki köklerini, yumruları kazıp çıkarmak ve öğütmek, toprak altına gizlenen hayvanları avlayabilmek için kullanışlıdır.

 

Orta Pleistosen’de İtalya’daki Neanderthallerin üretip kullandıkları bu kazma çubukları, günümüz Avustralya’sındaki Bindibu topluluğu, Tanzanya’daki Hadza topluluğu ve Güney Afrika’da bulunan San topluluğunun kullandıkları ile çok benzerdir.

 

KIRIK ALETLER

 

Ahşap, kolay işlenebildiği için ve bulunması kolay bir malzeme olduğundan dolayı, çağdaş avcı-toplayıcıların alet yapmak için tercih ettiği bir malzemedir. Arkeologlar, benzer sebeplerden Neanderthallerin de içinde bulunduğu erken insan topluluklarının da bu malzemeyi tercih ettiğini belirtiyor.

 

Arkeolog Biancamaria Arunguren, ilk insanların taş ve kemikten önce ahşap malzemeyle alet yapmış olabileceği görüşünde, ancak ahşap; taşa ve kemiğe göre kolay çürüme eğilimi gösterdiği için ahşap alet kullandıklarına dair kanıtların çok fazla bulunmadığını ifade etti.

 

Yapılan bu yeni keşfi bu kadar önemli kılan çok nadir bulunan bir malzemeden yapılmış olmasından kaynaklanıyor. Arkeologların yaptığı kazı çalışması sonucunda, Toskana’da bulunan Pogetti Vecchi bölgesinde kazma çubuğuna ait birkaç parça ortaya çıkarıldı.

 

Ahşap aletlerin bulunduğu alan sıcak su kaynaklarının olduğu alçak bir tepenin eteğinde yer alıyor. Alanda yapılan polen analizleri sonuçlarına göre 120 bin yıl önce bölge, çayırların olduğu ve göl kıyısını çevreleyen bataklıkların yer aldığı bir bölgeydi. Bölgede bulunan bu otlaklar Palaeolaxodon antiquus olarak bilinen uzun dişlere sahip fillerinde olduğu büyük memelilere ev sahipliği yapıyordu.

 

Burada bulunan bu ahşap aletler, Neanderthallerin Güney İtalya’da bulunan tepelerde dolaştığı bir tarihe denk geliyor. Bu alanda 2012 yılında kazı çalışması yürüten arkeologlar kazma çubuğuna ait 39 kırık parçanın yanı sıra taş aletler de tespit etti. Bulunan ahşap aletler toprakta çürümeye maruz kaldığından iyi korunmuş durumda değiller.

 

ATEŞ İLE ŞEKİL VERME

 

Araştırmacılar kazma çubukları üzerinde yaklaşık 1mm kalınlığında siyah bir tabakanın olduğunu tespit etti. Yapılan kimyasal analiz sonuçları ahşaplar üzerinde bulunan yanık tabakasının kasıtlı olarak yapıldığını ortaya koyuyor. Her bir çubuk eşit derecede yakılmış ve yanık hep aynı yere yapılmıştı. Bu durum, dikkatle kontrol edilen bir ateşte bu işlemin gerçekleştirilmiş olması gerektiğini ortaya koyuyor.

 

 

Aynı yöntemin, günümüzdeki avcı-toplayıcılar tarafından da kullanıldığını söyleyebiliriz. Bu keşif, yöntemin erken insan toplulukları tarafından da kullanılmış olduğunu gösteriyor. 

 

Kaynak:  https://arstechnica.com