Bavyera Eyaleti Anıtları Koruma Dairesi (BLfD), kılıcı Berlin'e gönderdi ve burada 3D bilgisayarlı tomografi, X-ışını kırınımı ve X-ışını floresan spektroskopisi gibi tahribatsız yöntemler kullanılarak analiz edildi. Sonuçlar, metalin inanılmaz derecede yüksek bir hassasiyet ve beceriyle işlendiğini ortaya çıkardı.

BLfD'den Beate Herbold ve Johann Friedrich Tolksdorf, BESSY II'deki BAMline'da ölçüm için kılıcı konumlandırırken. © Kevin Fuchs/HZB

3D CT taramalarının çözünürlüğü o kadar yüksek ki, silah üzerinde kalan alet izlerine kadar her ayrıntı ortaya çıkıyor. Görüntüleme incelemesi, kılıcın tıpkı günümüzün büyük Alman çelik mutfak bıçakları gibi, sapına bir tang ile sıkıştırılıp perçinlendiğini ortaya çıkardı.

3400 yıllık Nördlingen kılıcı analiz ediliyor. ©BflD

Pommel ve pommel plakası üzerinde geometrik bir desen oluşturan derin oluklar, tunçdan farklı bir malzeme içerir. Malzemenin görünüşüne dayanarak, araştırmacılar oluklardaki süslemenin yumuşak, şekillendirilebilir ve bu kadar küçük detaylı bir işte kullanımı kolay olan kalay olduğunu tahmin ettiler. Ancak, nesnenin yüzeyini senkrotron radyasyonu ile doldurarak atomların ölçülebilir elementlere özgü X ışınları yaymasını sağlayan X-ışını floresan spektroskopisi, kakma malzemenin birbirine bağlanmış bakır teller olduğunu ortaya çıkardı. Bakır, kalaydan daha sert bir malzemedir ve oluklara kakmak için kalaydan çok daha zordur. Bu, metal işçisinin ne kadar yetenekli olabileceğini kanıtlamaktadır.

Ölçümlerin odak noktası: kabzanın incelenmesi. © Kevin Fuchs/HZB

Kalay izleri ve bazı yerlerde muhtemelen tunç alaşımından gelen az miktarda kurşun da tespit edildi. BLfD bölge temsilcisi Dr. Johann-Friedrich Tolksdorf, “Tunçda bakır tel kullanılarak yapılan bu tür kakma işçiliğini diğer buluntulardan biliyoruz. Kırmızımsı bakırın altın rengi tunçdan daha iyi öne çıkması için, örneğin idrarla kimyasal olarak karartılarak patine uygulanmış olabilir.” […]