Mezarda bulunan balta başlığı. ©Wiltshire Museum

Mezarda ayrıca Cornwall'dan getirilen yeşil taştan yapılmış, savaş baltası olarak tanımlanan bir alet de bulundu. Dawson, "Bunun savaşmak için mi yoksa domuz kızartması yapmadan önce bir hayvanı sersemletmek için mi kullanıldığından emin olamıyoruz" dedi.

Dik oturur pozisyonda bir iskelet içeren ikinci bir mezarın daha önce şamanın karısına ait olduğu varsayılıyordu, ancak bu iskelet kaybolmuştur.

Bulgular, Londra'daki Francis Crick Enstitüsü'nde açılacak olan ve genetik tekniklerin eski insanların hareketleri ve yaşamları hakkında nasıl yeni bilgiler sağladığını inceleyen yeni bir antik DNA sergisinde ortaya konuyor.

Upton Lovell iskeleti, Britanya'da kalay ve bakırın (tunç yapımında kullanılan) alışılmadık derecede değerli bir kombinasyonunun bulunduğu bir dönemde yaşamış olan bireyin soyunu daha iyi belirlemek amacıyla başlangıçta DNA analizine gönderildi. Bu analizin tüm ayrıntıları henüz açıklanmadı, ancak şamanın o dönemde Britanya'da yaygın olan Çömlekçi Kültürü (Beaker) soyundan geldiği anlaşılıyor. Bununla birlikte, iskeletin biyolojik cinsiyeti sürpriz oldu.

Mezarda bulunan taş eserler. ©Wiltshire Museum

Crick Enstitüsü'ndeki antik genomik laboratuvarının kıdemli grup lideri Pontus Skoglund, "Antik DNA alanı son yirmi yılda teknik kapasite açısından büyük ilerleme kaydetti ve artık daha önce erişilemeyen sorulara cevaplar veriyor. Bunu arkeologlara sunmak gerçekten çok güzel bir duygu."

Ekip daha sonra bir diş ve bir ayak parmağı olmak üzere iki kemiği daha inceledi ve tutarlı sonuçlar elde etti; mezarda birden fazla iskelet olduğuna dair hiçbir kanıt bulunamadı.

Kemiklerin detaylı analizi, bireyin Tunç Çağı kadını için uzun boylu (165 cm) ve sağlam yapılı olduğunu gösterdi. Ayrıca sağ bileğinde (sol bilekte değil) artrit belirtileri vardı; bu da hayatının büyük bir bölümünde birlikte gömüldüğü metal işleme aletlerini tekrar tekrar kullandığını düşündürmektedir.

Serginin yönetim kurulu üyesi olan klasik bilimci ve yayıncı Profesör Mary Beard, antik DNA'nın geçmişe dair anlayışımızın bazı önemli kısımlarını dönüştürme potansiyeli taşıdığını söyledi. "Çoğu zaman, antik bir iskeletin cinsiyetini kısmen cinsiyet ve toplumsal cinsiyet rolleri hakkındaki kendi varsayımlarımıza dayanarak belirledik; eğer kılıçla gömülmüşse erkek, kolyeyle gömülmüşse kadındır," dedi. "Upton Lovell şamanında olduğu gibi, DNA analizi bu varsayımları düzeltmemize ve geçmişteki erkek ve kadın rollerini -ve belki de kendi dünyamızdaki rolleri de- daha derinlemesine düşünmemize yardımcı olabilir."

Kaynak: The Guardian