Araştırmacılar, köşeli işaretlerin Orta Çağda Karadağ bölgesinde aktif olan Türk topluluklarıyla bağlantılı olabileceğine inanıyor. Ancak henüz kesin bir okuma veya kesin bir tarih belirlenemedi.

Oymalar, Necmettin Erbakan Üniversitesi’nden Doç. Dr. İlker Mete Mimiroğlu'nun önderliğinde yapılan arkeolojik yüzey araştırması sırasında kaydedildi.

Bu işaretler, ortaçağ kilisesinin yakınındaki büyük bir kayanın üzerinde bulundu. Düz ve köşeli biçimleri, daha önce bölgede belgelenen grafitilerin çoğundan farklılık gösteriyor.

Ön gözlemler, işaretlerin bazılarının Eski Türkçedeki runik yazı karakterlerine benzediğini göstermektedir. Diğerleri ise Türk topluluklarının aileleri, klanları veya kabile gruplarını tanımlamak için kullandığı amblem benzeri işaretler olan tamgalar olabilir.

Bu ayrım önemini koruyor. Bir tamga mutlaka yazılı bir metnin parçası olmak zorunda değildir ve benzer geometrik işaretler, tarihlerine ve arkeolojik bağlamlarına bağlı olarak farklı anlamlara sahip olabilir.

Binbir Kilise, Karaman'ın kuzeyinde, Karadağ volkanik kütlesinin üzerinde ve çevresinde yer almaktadır. Bu isim, 1001 kilisenin kesin sayısını değil, bir zamanlar bölgeye yayılmış olan çok sayıda dini yapıyı ifade etmektedir. Bölgede Bizans kiliseleri, şapelleri, manastırları, mezarları, evleri, sarnıçları ve sur yapıları bulunmaktadır. Önemli arkeolojik alanlar arasında Madenşehir, Değil ve Başdağ yer almaktadır.

Günümüze ulaşan Hristiyan anıtlarının çoğu, Karadağ'ın Orta Anadolu'da önemli bir dini ve yerleşim bölgesi haline geldiği Bizans dönemine aittir. Bu bölge, Bizans döneminden çok önce ve sonra da kullanılmıştır. Aynı bölgede Hitit yazıtları, Roma kalıntıları, Orta Çağ Hristiyan yapıları ve daha sonraki Türk dönemine ait izler günümüze kadar ulaşmıştır.

Eski Türkçe, Göktürk veya Orhun yazısı olarak da bilinir ve bir Türk dilini kaydetmek için kullanılan bilinen en eski yazı sistemidir. En bilinen örnekleri, İkinci Türk Kağanlığı döneminde, günümüz Moğolistan'ında bulunan sekizinci yüzyıla ait Orhun yazıtlarıdır.

Bu yazı sistemi, karakterlerinin çoğunun düz çizgilerden ve keskin açılardan oluşması nedeniyle sıklıkla "runiform" olarak tanımlanır. Bu görünüm, işaretleri taş veya ahşap üzerine oymaya oldukça uygun hale getirmiştir.