Görsel yapay zeka tarafından oluşturulmuştur.

Bu keşif, Homo cinsinin erken üyeleriyle birlikte yaşamış ancak farklı bir evrimsel yol izlemiş olan Paranthropus boisei türünün fosil kayıtlarına önemli bir davranışsal boyut katıyor.

Göllerin kıyı bölgelerinde giderek artan sayıda eski insan ayak izi bulunması, buranın soyu tükenmiş akrabalarımız için kritik kaynaklara sahip önemli bir yaşam alanı olduğuna da işaret ediyor. Smithsonian Enstitüsü'nden ortak yazar Kay Behrensmeyer, "Bana göre, Doğu Turkana'nın birbirinden 40 kilometre uzaklıktaki iki bölgesinde, yaklaşık aynı yaşta, aynı tür göl kıyısı tortullarına sahip olmamız inanılmaz" diyor.

Araştırma ekibi şu ana kadar bu bölgedeki yarım düzineden fazla alanda yüzlerce hominin ayak izini belgeledi. Behrensmeyer, "Eğer bu izlerin korunmasına olanak sağlayan jeolojik koşulları anlayabilirsek, homininlerin 100.000 yıldan fazla bir süre boyunca göl kıyısı ortamına neden geri döndükleri hakkında daha fazla bilgi sahibi olabiliriz" diye öngörüyor.

Ekip, bu yıl bu özel fosil ayak izi alanlarındaki araştırmalarına devam etmek üzere Kenya'ya geri dönecek. Hatala, "Her alan geçmişimizin bir anlık görüntüsünü temsil ediyor ve Erken Pleistosen dönemindeki hominin anatomisi, hareket biçimi, davranışı ve çevresine dair çeşitli pencerelerden oluşan bir fotoğraf albümü hızla oluşturuyoruz" diyor.

Kenya Ulusal Müzeleri'nden ortak yazar Purity Kiura şunları ekliyor: "Turkana Gölü kıyılarında bulunan bu fosil ayak izlerinin keşfi, bölgenin insan evrimini anlamadaki küresel önemini pekiştiriyor ve eski akrabalarımızın 1,4 milyon yıl önce nasıl yaşadığına dair olağanüstü kanıtlar sunuyor. Bu keşif, Kenya'nın dünyanın önde gelen paleoantropolojik alanlarından biri olarak konumunu daha da güçlendiriyor ve bu yeri doldurulamaz mirası koruma sorumluluğumuzu vurguluyor."

Ekibin kazı çalışmalarında ortaya çıkardığı, 1,4 milyon yıllık büyük ayak izlerinden biri. Ölçeklendirme için 15 cm'lik bir cetvel gösterilmiştir.  © Kay Behrensmeyer

Yeni analitik yaklaşımları olağanüstü fosil ayak izi alanlarıyla birleştiren bu çalışma, antik izlerin soyu tükenmiş insan akrabalarının anatomisini ve hareketlerini ortaya çıkarırken, aynı zamanda sosyal yaşamları ve çevreleri hakkında nadir bilgiler sağladığını göstermektedir.

Kaynak: Max-Planck-Gesellschaft