Arkeologlar, Agstafa bölgesindeki Keshikchidagh Devlet Tarihi ve Kültürel Rezervi'nin Sariyokhush bölgesindeki 4 numaralı Kurgan kazılarında çeşitli savaş aletleri ortaya çıkardılar. Buluntular arasında nadir bir taş topuz başı, tunç bir hançer ve çeşitli ok uçları yer alıyor.

Mezar, Güney Kafkasya'nın Orta Tunç Çağına, MÖ 17. ila 16. yüzyıllar arasına tarihlenmektedir. Kazı çalışmalarına Azerbaycan Milli Bilimler Akademisi Arkeoloji ve Antropoloji Enstitüsü'nün önde gelen araştırmacılarından arkeolog Vagif Asadov liderlik etmektedir.

Taşla kaplı kurgan yaklaşık 12 metre çapındadır ve çevredeki zeminden yaklaşık 80 santimetre yüksekliktedir. Mezar odası ise zemin seviyesinin 1 ila 1,2 metre altında yer almaktadır.

Kurganın içindeki insan iskeleti, silahlar ve diğer mezar eşyalarıyla birlikte. ©Keshikchidagh Devlet Tarihi ve Kültürel Koruma Alanı

İçeriye yerleştirilen nesneler, yüksek sosyal ve askeri statüye sahip bir kişiye işaret etmektedir. Tunç hançer özellikle önemlidir çünkü bu tür silahlar Tunç Çağında savaşçılar ve askeri komutanlarla ilişkilendirilmiştir.

En sıra dışı buluntular arasında, diyorit taşından yapılmış nadir bir topuz başı yer alıyor. Nesne yaklaşık 400 ila 500 gram ağırlığında ve her iki taraftan da ortasından delik açılmış. Bu açıklıktan muhtemelen ahşap veya kemik bir sap geçirilmiş.

Nadir bulunan diyorit topuz başı, yüksek askeri ve sosyal statünün olası bir sembolü. ©Keshikchidagh Devlet Tarihi ve Kültürel Rezervi

Tunç Çağı toplumunda topuz başları yalnızca pratik bir amaca hizmet etmiyordu. Bu nesnelerin kullanımı sembolik bir yön de taşıyordu; askeri liderler, kabile şefleri ve askeri elit üyeleriyle ilişkilendiriliyorlardı.

Gürzün baş kısmı pürüzsüz, dengeli ve simetrik bir şekle sahiptir. Özenle işlenmiş olması, Güney Kafkasya'da Tunç Çağında gelişmiş taş işçiliği becerilerine de işaret etmektedir.

Kazı ekibi ayrıca birkaç ok ucu da buldu. Bunlar arasında Orta Tunç Çağı silahlarıyla ilişkilendirilen nadir kanatlı formlar da bulunuyor. İki ok ucu siyah obsidyenden yapılmış olup, bölgesel obsidyen kaynaklarının kullanımını ve hammaddelerin taşınması yoluyla topluluklar arasındaki bağlantıları göstermektedir.