Fransa Ulusal Önleyici Arkeolojik Araştırma Enstitüsü (INRAP) tarafından yürütülen kazı çalışmaları, bunların aceleyle gömülmüş hazineler değil, özenle muhafaza edilmiş birikimler olduğunu ortaya çıkardı. Sadece ilk amfora yaklaşık 23000 ila 24000 sikke içeriyordu, ikinci kapta ise yaklaşık 18000 ila 19000 sikke vardı.

Kriz zamanlarında saklanan antik hazinelerle ilgili romantik düşüncelerin aksine, bu sikke depoları daha sofistike bir finansal sistemi ortaya koymaktadır. Amforalar, oturma odalarının yanına özenle inşa edilmiş çukurlara yerleştirilmiş ve kolay erişim için ağızları zemin seviyesindeydi. Kenarlarına yapışmış sikkeler, kaplar yerleştirildikten sonra kademeli olarak depolandıklarını göstermektedir, bu da bunların acil durumlar için biriktirilen hazinelerden çok antik birikim hesapları gibi işlev gördüklerini düşündürmektedir.

Bu depoların konumu ve yapısı, Roma sikke zulalarının geleneksel yorumlarını sorgulamaktadır. Her bir sürahi, ağzı zemin seviyesinde erişilebilir olan iyi tasarlanmış bir çukura yerleştirilmişti, böylece sahipleri gerektiğinde para yatırabilir ve çekebilirdi. Bu düzenleme, tehlikeli zamanlarda panik içinde saklama yerine uzun vadeli finansal planlamaya işaret etmektedir.

Madeni paralar, başlı başına ilgi çekici bir tarihsel hikaye anlatıyor. Bu paralar, MS 260 ile 274 yılları arasında Galya İmparatorluğu'nu yöneten imparatorlar Victorinus, I. Tetricus ve II. Tetricus'un resimlerini taşıyor. Bu ayrılıkçı devlet, MS 274 yılında İmparator Aurelian bu toprakları zorla Roma İmparatorluğu'na yeniden dahil etmeden önce Galya ve çevresindeki eyaletleri kontrol ediyordu. Sikke, bölgede derin siyasi ve askeri çalkantıların yaşandığı MS 280 ile 310 yılları arasında basılmıştır.

Alandan elde edilen arkeolojik kanıtlar, Galya'nın ahşap yapılarından, yerden ısıtma ve geniş bodrum katları gibi sofistike özelliklere sahip sağlam Roma taş binalarına dönüşen müreffeh bir yerleşim yerinin resmini çiziyor. Bazı bölgelerde metrekare başına birden fazla yapı bulunan Galya dönemine ait kalıntıların yoğunluğu, Roma fethi öncesinde uzun süre önce müreffeh bir topluluğun var olduğunu gösteriyor.