Erato adlı bir kadının aşk hikayesi, Erato amat… (“Erato seviyor…”), bir gladyatör dövüşünün sahnesi ve tiyatro bölgesindeki bir duvarda yakalanmış daha birçok an ve duygu; tıpkı bugün modern sokakların duvarlarında veya sohbetlerde ve sosyal medyada bulacağımız türden. Gerçek hayattan hikayeler, aşklar, tutkular, hakaretler, sporla ilgili kışkırtmalar; sonsuza dek kaybolacak olan ve bunun yerine teknoloji sayesinde Pompeii'de yeniden gün yüzüne çıkan olaylar. Bu, tiyatro alanını Via Stabiana'ya bağlayan geçitte yer alıyor. 230 yıldan daha fazla önce kazılmış, her yıl milyonlarca ziyaretçinin önünden geçtiği ve hiçbir yenilik, başka bir hikaye beklenmeyen bir duvar; bunun yerine, en son araştırma yöntemlerinin kullanımıyla, uzun zamandır bilinenler (yaklaşık 200) ve yeni tanımlananlar (79) dahil olmak üzere yaklaşık 300 yazıt ortaya çıkıyor.

©Parco Archeologico di Pompei

"Bruits de couloir" ("Tezgahlar") adlı proje, Sorbonne Üniversitesi'nden Louis Autin ve Éloïse Letellier-Taillefer ile Montreal'deki Quebec Üniversitesi'nden Marie-Adeline Le Guennec tarafından, Pompeii Arkeoloji Parkı ile işbirliği içinde tasarlandı. Bu, epigrafi, arkeoloji, filoloji ve dijital beşeri bilimleri birleştiren çok disiplinli bir yaklaşım aracılığıyla, bu geçitte bulunan geniş graffiti koleksiyonunun kapsamlı bir şekilde yeniden yorumlanmasını sağladı.

©Parco Archeologico di Pompei

“Acelem var; kendine dikkat et, Sava'm, beni sevdiğinden emin ol!” Bunlar, antik Pompeii sakinlerinin sıklıkla kullandığı kamusal alanda gelişen canlılığı, etkileşimlerin çeşitliliğini ve sosyalleşme biçimlerini kanıtlayan, zaten bilinen örneklerden bazılarıdır.

Park Direktörü Gabriel Zuchtriegel, "Teknoloji, antik dünyanın yeni odalarını açan anahtardır ve bu odaları halkla da paylaşmalıyız," dedi. "Pompeii'de bulunan ve 10.000'den fazla yazıyı içeren muazzam bir mirası korumak ve geliştirmek için bir proje üzerinde çalışıyoruz. Sadece teknolojinin kullanımı, Pompeii'de yaşanan hayatın bu hatırasının geleceğini garanti edebilir."