İlk olarak 1979'da İsrail'deki Qafzeh Mağarası'nda keşfedilen kafatası, Afrika'dan ana insan yayılımından çok önce Orta Doğu'ya ulaşan ve genetik bir miras bırakmadan yok olan eski bir Homo sapiens popülasyonuna ait. Qafzeh 25 olarak bilinen bu birey, 92.000 ila 145.000 yıl önce mağara girişinin yakınlarına kasıtlı olarak gömüldüğü düşünülen en az 27 iskeletten biriydi.

İsrail'deki bir mağarada kalıntıları bulunan Qafzeh 25 adlı şahsın kafatası ve çenesi. ©Ana Pantoja vd.

Yüksek çözünürlüklü mikro-bilgisayarlı tomografi kullanarak fosili inceleyen araştırmacılar, yüzün sol tarafında kötü görünümlü bir yaralanma tespit etti. Lezyon hem alt çeneyi hem de alt azı dişlerinden birini etkiliyor ve morfolojisi keskin bir cisim tarafından oluşturulduğunu düşündürüyor.

Çalışmanın yazarları, yaranın konumundan dolayı bunun muhtemelen sağ elini kullanan bir saldırganın işi olduğunu düşünüyor. Bu nedenle, yaralanmanın bir kaza veya talihsizlikten ziyade, keskin bir silah kullanılarak gerçekleştirilen kişiler arası şiddet vakası olduğunu öne sürüyorlar.

Araştırmacılar, "Keskin cisimle vurulma sonucu oluşan bir lezyonun sol yüz bölgesinde yer alması, kazara bir olay olasılığı kesin olarak dışlanamasa da, kişiler arası bir yorumu kazara bir olaydan daha olası kılıyor" diye yazıyorlar. "Orta Paleolitik döneme ait arkaik bir Homo sapiens bireyi olan Qafzeh 25, arkeolojik kayıtlarda belgelenmiş en eski keskin cisimle vurulma vakasını temsil ediyor" diye ekliyorlar.

Buna benzer tek örnek, İran'daki ünlü Şanidar Mağarası'nda bulunan ve kaburgalarından birinde muhtemelen kesici aletle vurulma sonucu oluşan travma izine sahip 40.000 yıllık bir Neandertal fosilidir.

Neyse ki Qafzeh 25 için darbe ölümcül olmadı ve kemikte iyileşme belirtileri görülüyor. Yaralanmanın hasar gören dişin pulpa odasına ulaşmamış olması, bu kişiyi potansiyel olarak hayati tehlike arz eden bir enfeksiyondan kurtarmış olabilir; ayrıca toplum bakımının da iyileşmesinde rol oynamış olması muhtemeldir.

Araştırmacılar, yaranın yanı sıra Qafzeh 25'in dişlerinde çürükler ve mine kusurları da tespit etti. Benzer diş rahatsızlıkları daha önce Qafzeh topluluğunun diğer üyelerinde de gözlemlenmiş olup, her bireyin dişlerinin %40'ında çürük lezyonları bulunmaktaydı.