Günümüzde bu amaçla yapılan çalışmalarda birçok bilim dalının katkılarından yararlanılmaktadır. Jeoarkeoloji adı altında toplanan bu katkıların önemli bir kısmını eski insanların dönemlerindeki coğrafi çevre özelliklerinin belirlenmesi araştırmaları oluşturur. Bu araştırmalar, geçmişin coğrafyasını ifade eden paleocoğrafya kavramı içinde değerlendirilir.

İnsanın var olduğu jeolojik zaman yani Kuvaterner, 2,6 milyon yıllık süresiyle yer şekillerinin değişimi açısından kısa sayılabilecek bir dönemdir. Son buzul döneminden günümüzdeki ılıman iklim şartlarına geçişi oluşturan buzul sonrası çağ yani Holosen son 11.700 yıllık zamanı kapsar. Holosen, aşağı yukarı insanın bir yere yerleşip medeniyetler kurmaya başladığı ve günümüze ulaşabilecek kalıntıları oluşturduğu Neolitik dönemle uyumlu olup jeolojik anlamda çok daha kısa bir zaman dilimidir. Holosen’de büyük boyutlu yer şekli değişmeleri olması beklenmemekle birlikte, yine de önemli jeomorfolojik doğal çevre değişmeleri olmuştur. Daha çok alüvyal jeomorfoloji araştırma ve yöntemleri ile incelenen bu değişmeler insanları, yerleşmelerini ve medeniyetlerini etkilemiştir…

Devamı: Aktüel Arkeoloji Dergisi 111. Sayı “Görünenin Ötesini Okumak: Arkeolojinin Bilimsel Dili Arkeometri”