BERGHEIM’DA ŞİDDET KURBANLARI

Doğu Fransa´da, yaklaşık 6 binyıl önce yaşanmış şiddetli bir baskın veya çarpışma sonucu öldüğü düşünülen insanların gömüldüğü dairesel bir çukur ortaya çıkarıldı. Bu çukurda yürütülen kazı çalışmaları sırasında iki erkek, bir kadın ve dört çocuğa ait olan toplamda yedi iskelet ortaya çıkarıldı. İki kemik üzerinde yapılan radyo-karbon tarihlemesi, Bergheim çukuruna gömülmüş bireylerin yaklaşık 6 binyıl önce yaşamış olduğunu ortaya çıkardı.

Antropologların Bergheim’de bulunan iskeletler üzerine yaptığı incelemeler, bu insanların bir baskın veya sert bir çarpışma sonucu öldürüldüğünü ortaya çıkar­dı. İskeletlerdeki kesik izleri ve çukurun için­deki dağınık el kemikleri, onların kasten parçalara ayrılmış olduğunun bir göstergesiydi. Kolların ise kime ait olduğu belirsizdi. Sadece bir erkek iskeleti dışında, bütün iskeletlerin iki eli de mevcuttu. Sol kolunu kaybeden bu adam aynı zamanda kafatasına da sert bir darbe al­mıştı. Koparılan kol ve iskelet eklemlerinin bozulmamış olması, hepsinin aynı zaman ara­lığında yerleştirildiğini gösteriyor. Çukurda ay­rıca, midye kabuğundan yapılmış bir takı par­çası, taş bir ok ucu, bir domuz çenesi ve tavşan kalıntıları bulundu.

 

5 bin 500 ile 6 bin 500 yıl önce tüm Orta ve Batı Avrupa boyunca görülen dairesel çukurların, tarım topluluklarının Neolitik Dönem gömme geleneklerinden biri olduğu biliniyor. Araştır­macılar, baskın veya savaşlarda ölmüş ya da sakatlanmış insanların, bazen bu tarz dairesel çukurlara gömülebildiğini ve Bergheim çu­kurunun bu duruma ilk kanıtı oluşturduğunu belirtiyor. Birçok araştırmacı ise bu çukurların eskiden depo olarak kullanıldığını, sonradan iş­lev değiştirerek resmi bir mezara sahip olmayı hak etmeyen insanların buralara gömüldüğünü öne sürüyor. Bir başka tez ise, çukurların yüksek statülü biri için kazılmış olabileceği. Bu teze göre diğer iskeletler, mezar sahibinin köleleri veya akrabalarıdır ve bu yüksek statülü kişiye eşlik etmek için öldürülmüşler.